VAT w Holandii w jednym miejscu

Policz VAT

Masz kwotę bez VAT i chcesz wiedzieć, co wpisać na fakturę, albo kwotę z VAT i chcesz policzyć wstecz? Wybierz stawkę, a zobaczysz trzy wiersze faktury.

Jaką stawkę naliczasz?

Stawka podstawowa wynosi 21%. Dotyczy wszystkich towarów i usług, które nie podlegają stawce 9% ani 0% i nie są zwolnione. Dla większości samozatrudnionych w IT, doradztwie czy przy budowie nowych domów 21% to jedyna stawka, jaka kiedykolwiek pojawia się na ich fakturze.

Stawka 9% obejmuje ograniczoną listę. Z towarów: żywność, woda, leki i wyroby medyczne, książki i czasopisma, kwiaty i rośliny oraz dzieła sztuki (pod warunkami, np. sprzedawane przez samego twórcę). Z usług m.in.: fryzjerzy, naprawa rowerów, obuwia i odzieży, przewóz osób, wstęp na obiekty sportowe, kulturalne i rekreacyjne oraz posiłki w gastronomii. Jeśli pracujesz w domach klientów, najważniejsze jest to: ocieplanie, malowanie, tynkowanie i tapetowanie domu starszego niż dwa lata podlega stawce 9%, podobnie jak sprzątanie w domu — niezależnie od jego wieku. Inne prace przy domach mają stawkę 21%. Jeśli prace po 9% są częścią większego zlecenia, rozdzielasz obie stawki w ofercie i na fakturze.

0% i zwolnienie to nie to samo

Stawkę 0% stosujesz głównie przy dostawie towarów za granicę; na fakturze zaznaczasz wtedy, że zastosowano stawkę 0%. Przy sprzedaży przedsiębiorcy w innym kraju UE dochodzą własne zasady — btw-id klienta na fakturze, pole 3b i informacja podsumowująca (ICP) — opisane w poradniku o sprzedaży w UE.

Zwolnienie to co innego. Działalność zwolniona — m.in. opieka zdrowotna, edukacja, opieka nad dziećmi, usługi finansowe i ubezpieczenia oraz praca pisarzy, kompozytorów, rysowników i dziennikarzy — nie ma VAT wcale. Nie naliczasz VAT i nie możesz odliczyć VAT od kosztów tej działalności jako podatku naliczonego. Jeśli wykonujesz zarówno pracę zwolnioną, jak i opodatkowaną, odliczasz VAT tylko od kosztów części opodatkowanej.

Twoje numery VAT i deklaracja

Po wpisie do KvK dostajesz od holenderskiego urzędu skarbowego (Belastingdienst) dwa numery. Numer identyfikacyjny VAT (btw-id) jest dla klientów: umieszczasz go na fakturach i na stronie internetowej. Numeru omzetbelastingnummer używasz tylko w kontakcie z samym Belastingdienst; u samozatrudnionego pierwsze dziewięć cyfr to twój numer BSN, więc tego numeru nigdy nie wpisujesz na fakturę.

Deklarację VAT składasz co miesiąc, kwartał lub rok; większość przedsiębiorców robi to co kwartał, najpóźniej ostatniego dnia miesiąca po kwartale. W deklaracji jest VAT naliczony klientom minus VAT zapłacony od kosztów firmowych. Jeśli różnica jest dodatnia, płacisz; jeśli ujemna, dostajesz zwrot. Deklarację składasz także wtedy, gdy w danym okresie nie było obrotu. Jak wypełnić pola od 1a do 5b, opisuje poradnik o deklaracji VAT.

Trzy wyjątki

Zwolnienie dla małych przedsiębiorców (KOR): jeśli masz siedzibę w Holandii, a twój obrót nie przekracza 20 000 € w roku kalendarzowym, możesz się zgłosić. Wtedy nie naliczasz VAT i co do zasady nie składasz już deklaracji VAT, ale też nie odzyskujesz VAT od kosztów. Odwrotne obciążenie (btw verlegd): jeśli pracujesz jako podwykonawca w budownictwie, VAT rozlicza nie ty, lecz twój wykonawca główny — na fakturze jest adnotacja „btw verlegd” i btw-id klienta. Sprzedaż w UE: przedsiębiorcy w innym kraju UE z ważnym numerem VAT sprzedajesz po stawce 0% i wykazujesz tę dostawę w informacji podsumowującej. Każdy z tych trzech tematów ma w tej bazie wiedzy osobny poradnik.

W booxx wybierasz kod VAT dla każdej pozycji faktury: 21%, 9%, 0%, zwolniony albo btw verlegd. Kody są domyślnie gotowe, a każdy z nich wie, do którego pola deklaracji należy; faktura z pozycją po 9% i pozycją po 21% trafia więc sama do dwóch pól. Jeśli korzystasz z KOR, ustawiasz to w swojej księgowości: VAT znika z faktur, a pojawia się na nich adnotacja o zwolnieniu. Program działa po niderlandzku, angielsku, polsku, węgiersku i rumuńsku, a przez 90 dni możesz go testować bez podawania metody płatności.